Regnboga si fantasiverd <3

hallo.

2012-01-30T18:01:00.004+01:00

eg har fått mail frå apple. dei foreslår årets valentinesgåve.
ein ipad2.

eg gidd ikkje ein gong å kommentere kor feil det er. absolutt alt ved det.

Bankkontom

2012-01-26T21:44:00.007+01:00

for nokre veker sidan fekk eg stappa eit bilete og nokre ord inn i firdaposten att. desse orda kom såg slik ut, og kom i denne rekkjefølga (ja, det er overskrifta eg er mest nøgd med, og ja - den har dei (les: avisa) forandra på - but what can we do):

Bankkontom
Eg er student. Dette året er (heldigvis) mitt siste som fulltidsstudent, og eg ser verkeleg fram til å jobbe. Ikkje fordi eg har noko mot å skrive oppgåver (eg likar då å skrive) eller å ha førelesningar (det er utruleg kor mykje ein får gjort i løpet av ei økt med dårlege førelesingar), men fordi eg er lei av å ha ein bankkonto som aldri held på pengane meir enn nokre timar kvar gong eg er så heldig å få noko inn. Legg eg saman faste utgifter ein månad, og trekk summen frå det eg får i stipend, så er det ikkje råd til så mykje som ein liter mjølk ein gong. No drikk eg heldigvis ikkje mjølk, men utruleg nok er det lite ein får kjøpt gratis for tida.

Heldigvis har eg hatt alt for god tid til å venne meg til dette studentlivet, og difor har eg mine triks. Og, heilt gratis, skal du få desse av meg: Eg saumfarar tilbodsaviser, skriv middagsliste, handlar det billigaste eg kan (unntatt når det kjem til dopapir. Alvorleg talt) og prøvar å ta god vare på tinga mine. Under førelesinga i dag skreiv eg middagsliste som skal vare ut januar, til dømes, før eg gjekk til innkjøp av resten av vekas varer. Eg er rett og slett utruleg fornuftig. Dette kjem sjølvsagt frå fleire års erfaring. Eg veit at vegen til ein grandiosa er svært kort etter skuledagen ein sein onsdagsettermiddag, og då er det godt når det allereie er planlagt at laksen som var på dagstilbod på måndag skal lagast til middag. Ikkje berre er det billigare, men eg vil påstå at det er omtrent nitten gongar betre. Altså ligg alt til rette for at eg skal klare å ete ganske grei mat nesten kvar einaste dag, til litt mindre pengar. Berre ved å planleggje.

(Dersom du lurer på om det er tilfeldig at eg brukte laks som døme akkurat der, så er det ikkje det. Det er heilt og haldent for å skryte litt, og slik at familien min skal sjå det. Ja, også var det nettopp det eg hadde til middag rett før eg sette meg ned for å skrive dette.)

I mange år har eg dessutan hatt ein del frivillige verv. Desse er kanskje ikkje betalt, men ein får mat på dei fleste møta, og då er det berre å hamstre så mykje som ein klarar. Det er kanskje ikkje så kjekt å ta det sjette rundstykket for dagen, men med eit sjarmerande smil og ein kommentar om studentøkonomi, så kjem ein unna med det meste. Høgskuletilsette tener som regel litt meir enn det den årlege studielånutbetalinga er, og innser at det er lurt å vere forståeleg om dette med økonomi, slik at dei får noko tilbake att når vi studentar skal uttale oss om dei litt viktigare tinga. Plutseleg er mat gratis. Det er jo sjølvsagt arbeidet eg gjer som frivillig også, men det vel eg å ikkje påpeike.

Eg kan altså nokre triks for å gi meg sjølv eit så godt utgangspunkt som overhodet mogeleg. Likevel er det triste saker å sjekke bankkontoen, og det spesielt i januar når alt som skal betalast er betalt. Og det er då eg klarar å gjere alle dei tinga som får triksa mine til å svinne hen. Når det høver absolutt dårlegast klarar eg alltid å glippe ein av sminkene mine i golvet slik at dei knuser. For nokre dagar sidan presterte eg å søle brun saus på datamaskina mi, noko tastaturet protesterar kraftig mot. Eg fekk brannsår på nyttårsafta (av eit stjerneskot, slå den!) med påfølgjande apotekutgifter, og i dag tidleg mista eg ei salve oppi den nylaga kaffikoppen min. No er kanskje ikkje kaffi så dyrt, men i harde tider er det den einaste kosen eg har. Så eg drakk den likevel. Og dersom DU ikkje drikk kaffi akkurat no, så tykkjer eg du bør lage deg ein god kopp og nyte litt billig kos – for det er godt det og! God laurdag!

skikkeleg koseleg kjærleikserklæring

2012-01-18T16:53:00.001+01:00

Published with Blogger-droid v2.0.3

Penalhuset

2012-01-16T19:19:00.004+01:00

For ei lita stund sidan blogga eg ein kommentar om meg, blant anna basert på penalhuset mitt. Penalhuset mitt har (fram til eg rydda det i dag) vore ei flau greie for meg. Ikkje berre har det vore fullt (tulla, det har vore mykje plass i det, men det er berre fordi det er så stort at eg er ganske sikker på at eg kan bruke det som veske viss eg skulle finne på å ta med ei flaske absolutt på fest ein gong), men det har vore rotete. Dessutan har eg aldri funne ein fungerande penn når eg har prøvd på det. Så i dag tenkte eg at eg skulle rydde det. Her var det som låg i penalhuset:

- åtte markeringstusjar (tre av dei virka)
- sju pennar (tre av dei virka)
- fem tusjar (tre av dei virka)
(alle gode ting er altså tre)
- to neglefiler
- to nøkkelknipper - eit av dei med fleire nøkkelknipper kopla saman
- ein ibux-liknande tablett
- seks paracet, to tomme paracet-holdarar
- ei fungerande klemme
- ei klemme i fleire delar
- seks påskeharar, ein av dei knust, to av dei samla i ei samling saman med eit hårstrikk, ein hengelås og ein tråd
- ein leppestift
- tre tampongar, to raude og ein grøn
- seks buttons
- åtte kroner i kronestykker
- ei krone og femti ører i femtiøringar
- ein lipgloss
- eit hårband
- eit gullstrikk
- eit laust hårstrikk (har eg sagt at eg kan ha håret i strikk no? nesten!?)
- eit sett øydelagde øyretelefonar
- ein oransj .... dings
- eindel sikkerhetsnåler
- ganske mykje rusk

for å vege opp, brukte eg dei fungerande pennane og tusjane til å lage oversikt over kva eg skal gjere frå no og ut mars. fornuftig som eg tross alt prøvar å vere.
ps. eg har skikkeleg trua på februar og mars. heilt sant. fnis.

great minds think alike

2012-01-13T15:44:00.003+01:00

Då frøken sambuar og eg var på butikken her ein dag, tok det omtrent trettiein minutt frå vi kom heim til vi kom på to ting vi hadde gløymt å tenkje på å kjøpe. Tørkerull og steikeovnsvask. Vi skreiv desse to tinga opp på tavla vår, og sidan dei to tinga sto der då eg gjekk på skulen i går, tenkte eg at eg skulle kjøpe det då eg var på butikken. Dette gløymte eg sjølvsagt (for det sto ikkje på lista eg skreiv litt seinare på dagen), men på veg frå butikken gjekk eg forbi ein blomsterbutikk, kom på at vi hadde behov for blomsterpotte og kjøpte det.

Då eg kom heim igjen, sa frøken sambuar: "eg har kjøpt tørkerull og steikeovnsvask". Søren, tenkte eg, det gløymte eg jo å kjøpe. No gjorde sjølvsagt ikkje det noko, sidan ho hadde kjøpt, og då eg skulle sjå bort på tavla vår for å sei "det tenkte eg på, men eg gløymte det", såg den plutseleg slik ut:

Flaks.

dama til...

2012-01-04T22:00:00.005+01:00

etter nokre episodar med "dama til..." på nrk har eg seriøse planar om å lage noko slikt for meg sjølv. eg bryr meg sjølvsagt ikkje så vilt mykje om korleis dei eg får vere dama til er som kjærast, men eg skulle jaggu likt å vite korleis folk hadde oppfatta meg som kjærast viss dei fekk teste i ei veke.

etter at eg twitra denne idèen, fekk eg to frivillige. gi meg fire til, så er eg igang. :)
kvalifikasjonar: eg tar alt.
ps. det blir ikkje noko snusk.
pps. med mindre du vil, sjølvsagt. dette ps-et er berre for å opne for opptekne. ;)

isabel testar påstandar

2012-01-02T15:48:00.006+01:00

(meir eller mindre frivillig. vurderar om det skal bli ein serie)

ei venninne hadde høyrd at induksjonsovnar kunne stogge overkok.

eg kan bekrefte at dette ikkje stemmer.

....seier mora mi i ein kommentar.

liste: 5 ekle fiskar

2012-01-02T01:11:00.004+01:00

1. steinbit
2. breiflabb
3. uer
4. gjedde
5. denne må eg kome tilbake til - hard konkurranse

inspirasjonen er ei sms-samtale der eg kom til å kalle sms-samtalepartnaren for ein laks. angrar noko grådig, sidan eg har fiskeangst og alt. endte sjølvsagt med at eg byrja å google fisk. no er eg kvalm og redd, og sidan eg ikkje har tenkt å ha sånt skvip på bloggen min (bilete av ein fisk altså), så får du google sjølv. og nei, eg vil faktisk ikkje ha forslag på 5.plassen (joda.) (neida.) (jooo.) (NEI).

godt nyttår

2012-01-02T00:39:00.004+01:00

slik var mine fyrste to minutt av 2012:

1. juhu! godt nyttår!

2. aaaauuuuuu!

eg har vore dritredd rakettar, men har alltid trudd at stjerneskot var trygt. dette stjerneskotet var ikkje trygt, ein (eller det som kjentes ut som hundre og såg ut som tre) gnistar heiv seg under jakka mi, og gjekk berserk på innsida av handleddet mitt. det såg ut som slike hol som ein får dersom ein svir hol i kle med sigarettar, som du kanskje ser.

eg har heldigvis ei syster som er sjukepleiar, og vi var heldigvis hjå ein lærar med sjukehus (medisinskrin), og vi klarte heldigvis å overdramatisere situasjonen litt.

for å sei det sånn: det var dritvondt og det ser ganske tøft ut. heldigvis ER eg tøff, så det passar dødsbra. det var vondt heile natta, men i dag er det berre eit plaster på såret (fnis), og eg kan til og med leggje handa mi ned i bordet utan at det gjer vondt. og best av alt: eg har noko å blogge om.

kjøleskåprydding

2011-12-30T18:33:00.003+01:00

då vi skulle nyttårshandle i dag, innsåg ei viss mor at vi aldri kom til å få plass til alt i kjøleskåpet. naturleg nok blei eg sett på saken.

berre hyggjeleg, mamma.

takk for det gamle

2011-12-30T16:42:00.006+01:00

i går var eg på besøk hjå ei venninne, og vi sa det godt: herregud, så deilig det skal bli å begynne på nytt. det er faktisk ikkje kvart år eg kjenner at eg skal vere dritglad for å leggje dei siste (365) dagane bak meg og starte litt fresht. drittår, rett og slett. men sidan eg er sånn ein positiv person (haha - les: sidan eg prøvar å framstille meg sjølv som ein pittelitt positiv person) tenkjer eg at eg skal oppsummere året sine positive sider. her er dei:

- det er snart slutt.

neida. eg skal sjølvsagt gjere dette på ein fin måte, nemleg gjennom bloggen. månad for månad. dette betyr jo at eg kan lese gjennom mine eigne gamle blogginnlegg, og at eg kan le litt av (ikkje med) meg sjølv. det vil seie at eg hoppar over blogginnlegg der eg skreiv om kor utruleg dårleg student eg var og slik, og berre fokuserar på alt det dritpositive. hurra for nyttår!

januar:
- eg var litt flink student (ikkje les relaterte blogginnlegg!)
- eg drakk kaffi frå kaffimaskina og såg ellen degeneres show (forresten tv2. kor er det blitt av ho?? eg må vel snart til å maile tv2 om dette.)
- eg hadde bloggbare samtalar over ein låg sko
- eg fekk meg ny t-skjorte (bli organdonor!)
- skreiv positive-ting-med-2011-liste (og klarte nummer 1 nokre gongar, nesten nummer 2 (hadde iallfall ein bra 17.mai!), kanskje litt nummer 4, halvvegs nummer 5, nummer 6, NUMMER 7 (!!!), 8, 9 og 10. Yey me!)
- eg såg min eigen dåpsfilm og blei teikna som fomle

februar:
- eg fekk afrohår, noko folk kommenterte (og neste år blir Rockeulven sett opp på DNS. tilfeldig? NEPPE!)
- eg fekk t-skjorte av favoritten min
- eg var konferansier på ukm i Bremanger
- eg fekk vere Belle på jobb
- eg flytta

mars:
- eg innsåg at eg hadde lært vekk noko nyttig (flaks, sidan eg skal bli lærar)
- eg lagde hardudetideg-film
- fekk meg stumtjenar og vaffeljarn.
- eg tenkte at eg hadde eit koseleg nabolag.
må forresten leggje til at eg ikkje har sett den trivelege butikkmedarbeidaren igjen. før eg var innom eit par dagar før jul. då spurte han meg om eg ikkje skulle heim til jul. "ja, for det var Svelgen du var frå?", sa han. korleis han hugsa det sidan mars anar ikkje eg, men eg blei imponert.

april:
- eg var på framtidsfylketreff i Grieghallen, der vi blant anna fekk sjå fin film
- eg blei listetoppen til sv i bremanger.
- eg hadde ei grådig fin påske i Svelgen, blant anna gjekk vi tur

mai:
- sannsynlegvis århundrets finaste 1.mai, med sol - fine folk - park - mat - drikke <3
- kaffi (var godt heile året)
- kjøpte meg (endeleg) ei ny t-skjorte.
- var innom teateret
- eg leika i konfirmasjon
- Kristin kom tilbake frå USA! ikkje berre kom ho, verdas kulaste skilt var med.

juni:
- eg viste kor god eg var på bursdagar, ved å gjette litt
- ...og var også flink til å gjette andre ting
- eg klippa meg kort
- eg såg pacific blue
juli:
- eg hadde det kvardagskjekt
- eg laga komler for fyrste gong i mitt liv

august:
- eg hadde artige samtalar på jobb- eg fekk meg (for å variere) ny veske, og blogga om både kjole og smykke
- eg hadde fine politiskstøttande vener som var høgt og lågt i nordgulen
- eg var i parken
- eg hadde lærarhumortavle med lærarhumorsambuar

september og oktober:
- eg hadde mykje fint i bursdagskalenderen
- disneysamlinga mi blei fullstendig og eg fekk meg vasspipe
- var i amsterdam
- hadde bursdag, og fekk plutseleg bursdagsfest
- hadde ein perfekt sundag med fine folk
november:
- eg sette opp hylle over veggklistermerket mitt, i fleire omgangar
- blei revysjef og fekk rydda litt.
(dessverre fekk eg ikkje rydda nok til at det blir høgskolerevy i 2012. det går rett og slett ikkje. dritkjipt.
men eg har teke på meg å rydde meir i all dritt som ligg att frå tidlegare år, slik at det blir revy i 2013.)
- plutseleg var det advent

desember:- eg blei endeleg ferdig med nextgentel (fekk vel strengt tatt siste mail i går)
- eg byrja å levere fritt til firdaposten
- eg har kanskje sagt opp jobben min, men får framleis rydda litt - heldigvis.

...og her er vi no. snart er det nytt år, noko som også betyr nye teaterstykker (og neste år skal eg bli flinkare til å blogge om dei. har totalt svikta i år). eg byrja å grine eit lite sekund under lanseringa som eg såg frå salen på den nationale scene, og ser verkeleg fram til det. årskortet fekk eg til jul, og dei fyrste billettane er allereie kjøpt. og. som alltid: gi eit pip då, så går vi saman på teater. godt nyttår!

fritt levert

2011-12-18T20:19:00.004+01:00

eg har byrja å levere fri tekst for firdaposten, lokalavisa for flora og bremanger, ein laurdag i ny og ne. eg tenkte at eg litt etter at teksten er publisert i avisa, kan trykke den på bloggen min også. så får folk som ikkje bur i heimtraktene lese det. Også kan de berre gi meg tips til tekst-tema til seinare.

her er min debuttekst:

«Jaja, fint vêr»

Då eg blei spurt om det kanskje kunne vere interessant for meg å skrive litt fritt til firdaposten, skjedde noko som alltid har skjedd meg i slike situasjonar. Tidlegast på barneskulen, viss eg skulle «teikne kva eg ville», kan eg hugse at eg hadde eit problem. Kva i alle dagar skulle eg teikne? Det same skjedde altså denne gongen: hjernen min blei fullstendig blank, og eg hadde ikkje ein einaste idé om kva eg kunne skrive. Så då valde eg den same løysinga på dette som eg gjer når eg møter folk og vi ikkje har noko å snakke om: eg valde å skrive om vêret.

I desse Berit-tider kan eg jo nesten påstå at eg er aktuell, iallfall post-aktuell, sidan Berit har reist att. Men det er eg eigentleg ikkje. Kvifor ikkje? For viss eg ikkje hadde hatt media, Facebook og Twitter, så ville eg ikkje visst at det hadde vore storm ein gong. Litt vind, kanskje, men eg har då vekse opp i Svelgen. Dersom det ikkje raser takstein frå nokre hus, så veit vi knapt at det har blitt haust. Ein viss forskjell må det jo vere frå sommaren.

Då eg gjekk på folkehøgskule på austlandet, var det ein dag det var litt vind. Eg var på veg inn til undervisning, då ein av mine medelevar, som hadde kome køyrande frå Oslo, svært opprørt utbraut: «Det blåser så UTROLIG ute, det var like før bilen ble blåst av veien altså! Det er orkan, tror jeg! Seriøst altså! Sykt!». Vi frå Sunnfjord såg på kvarandre, såg ut, såg på kvarandre igjen, smilte lurt og lurte på om vi hadde høyrd rett – det var jo knapt litt rørsle i tretoppane. Seinare den dagen prata eg med mamma i telefonen, som var heime i Svelgen, og som kunne fortelje at den store trampolina til naboen hadde blitt tatt av vinden. Sånt som skjer.

Men. Til tross for at eg tykkjer vind er ein bagatell, var eg litt skeptisk til båtturen heimover til Sunnfjord for halvanna veke sidan. Eg tek alltid båten heimover, for å vere effektiv med skulearbeid (som eigentleg betyr at eg ser ein film eller to, men ikkje sei det til mor mi. Eller lærarane mine), men eg må innrømme at når båten nokre gongar ligg sidelengs i bølgjene, så er det ikkje så kjekt. Då kan ikkje ein gong kaffikoppen stå framfor meg – og er det noko eg likar, så er det å ha ein kaffikopp framfor meg.

På denne båtturen fekk vi to beskjedar på høgtalaren om at det «var litt sjø». Eit grådig rart uttrykk forresten, for det er jo klart at det er litt sjø når vi er i ein båt, noko anna ville vore utruleg tåpeleg. Men uansett. Vi fekk beskjed om å feste alt vi hadde av verdiar og ting som var tunge for andre å få i hovudet, og eg prøvde å psyke meg opp til ein båt som kom til å loope i sjøen. For å gjere ei kort historie kortare: Eg blei ekstremt skuffa. Bølgjene vi trefte, var så små og keisame at eg framleis ikkje kan skryte på meg noko spanande møte med Berit.

Eg trur det var nokon som overhøyrde at eg tøffa meg over at Berit var ei pingle, såg i boka si, slo opp på «kva vêr hatar Isabel?» og sendte oss snø. Snøen kom iallfall så brått på alle at bussane står, bilane burde stå og eg står med snø til magen. Eg kunne sagt mykje om kor teit eg tykkjer folk er når dei blir like overraska over at det kjem snø på denne tida kvart år, men skal eg vere heilt ærleg, så har eg ikkje verken sko eller jakke som høver til dette vêret. Så eg tek meg ein kopp te, tenner nokre stearinljos, setter på julemusikk, hiv over meg eit teppe og saknar Berit. God førjulstid!

heimeeksamen

2011-12-05T19:45:00.003+01:00

(=blogging)

Eg er møkklei. For å sei det sånn: det er over ti timar sidan vi fekk oppgåva. Bortsett frå den obligatoriske eksamensryddinga, er det oppgåveskriving eg har drive med i dag. Sidan frøken sambuar driv med tentamensretting, har vi bestemt oss for å holde på til klokka åtte i dag. Det nærmar seg stadig.

Då klokka mi viste 19:24, fann eg ut at eg skulle sette inn ein siste liten arbeidsinnsats. Eg heiv meg over ein av bøkene og sette i gong. Då eg meinte det måtte ha gått litt tid, såg eg desperat på klokka på dataen - også viste den 19:25. Det hadde altså gått eitt minutt. Eg forsto ingenting. Klokka kunne då ikkje gå så seint!?

Og nei, det kunne den ikkje. Det viser seg altså at dataklokka mi, den rakkaren, har bestemt seg for å stogge. Den står framleis på 19:25, den - men eg aktar å følgje ei anna, slik at eg kan gi meg om sju minutt. Eller seks.

nextgentel

2011-12-05T12:02:00.003+01:00

Då eg flytta inn i leilegheita mi, bestilte eg internett frå Nextgentel. Dei hadde bra internett til ein okei pris, og eg såg ingenting negativt ved å ha deira internett. Og det gjekk forsåvidt greitt å ha internett gjennom dei. Litt ustabilt, kanskje, men ikkje verre enn at eg overlevde det. Problema kom då sameiet mitt bestemte seg for å ha ei fellesavtale på internett og tv, sånn at vi fekk kabeltv, og eg måtte seie opp.

Det fyrste som skjedde var at Nextgentel informerte meg om at eg hadde 12 månedar binding på mitt abonnement. Dette protesterte eg på, sjølvsagt, for dette hadde eg aldri høyrd noko om, men ho meinte at det hadde stått i ein mail. Eg avslutta samtala med "nei, det har eg ikkje - men eg må uansett sei opp." Så eg hadde sagt opp. Også fekk eg ei rekning. Det vil seie, det var ikkje ei rekning. Det var ein kredittnota. Dei skulda meg femtifire kroner. Hurra, tenkte eg, det er jo ei øl. Så gjekk det ei lita stund, også fekk eg purring på den kredittnotaen. Dette var jo litt uforståeleg, så eg sendte dei ein mail og lurte på kvifor eg hadde fått purring på ein kredittnota. Det eg skreiv var vel omtrent dette: Hei, eg ser at eg har fått purring på denne rekninga, kvifor det? Også sendte eg ved informasjonen om kredittnotaen, som hadde det fakturanummeret som purringa var skrive til. Fekk dette i svar: Det er ikkje ei rekning, det er ein kredittnota.

Så eg svarte igjen. Og då skulle ein tru at det gjekk an å svare på mailen, sidan vi hadde ei samtale gåande. Nei. Eg måtte logge inn på profilen min hjå dei, og trykke tusen gongar for å finne kontaktskjemaet slik at eg kunne ta kontakt.

Og ja, eg kunne ringt, men det har fleire gjort - og det er faktisk så dyrt at eg likegodt kunne betalt purringa.

Eg tok kontakt igjen, skreiv at eg visste godt at det var ein kredittnota, og at det var difor eg spurte. For kva var det eigentleg dei purra på? Seg sjølv?

Så gjekk det ei lita stund utan at eg fekk noko svar. Eg fekk derimot ei ny rekning, med det same nummeret, på over firehundre kroner, som var for bruk av internett i september. Dette til tross for at eg hadde sagt opp mitt abonnement, sånn at det blei avslutta 31.august. Eg sendte ein ny mail og lurte på kva dei dreiv med der. Fekk ein ny kredittnota, denne gongen på 180 kroner. Så fekk eg svar. Då skulda eg dei 240 kroner. Så eg spurte igjen kva eg eigentleg skulda dei for. Skulle tru det var lett å svare meg på. Men nei, igjen tok det ei stund. Og med ei stund meiner eg to veker. Innan dei to vekene var gått, hadde eg også fått inkassorekning. På den summen eg hadde etterspurt kva var for. Eg sendte ein ny mail og lurte på kva dei no hadde føre seg, og ringte samtidig inkassoselskapet.

Inkassoselskapet sa at dei stogga rentene, og at dei venta på at dei skulle ta kontakt når vi var ferdige med diskusjonen om betalinga.

To veker etterpå fekk eg ei vag forklaring på kva eg no skulle betale for. Der dei plutseleg hadde putta inn ein sum fordi eg hadde brote bindingstida. Akkurat då var eg eigentleg ganske lei, men sidan summen eg skulle betale var 240 kroner, og det eg måtte ut med for å bryte bindingstida - noko eg ikkje visste noko om - var 750 kroner, så måtte eg jo spørje. Så eg spurte når eg eigentleg hadde fått beskjed om at eg hadde bindingstid. Fekk svar om at alle abonnementa deira hadde det.

Javel, svarte eg, og når fekk eg eigentleg beskjed om dette? Jo, det hadde eg fått på mail. I avtala vi hadde. Sidan eg aldri kunne hugse å ha lese dette, så sendte eg ein ny mail der eg spurte når eg hadde fått dette på mail, for eg kunne ikkje finne det i avtala vår. Svaret eg, etter to veker, fekk, var: "Vi har sendt det til deg på denne e-postadressa", også hadde dei skrive e-postadressa mi. Ja, for det var verkeleg e-postadressa mi eg ville vite kva var, sliter jo veldig med å hugse den.

Uansett. Eg skreiv ein ny mail og lurte på kvifor dei sleit så mykje med å svare meg på dato. To veker etterpå fekk eg ein ny mail om at det var i avtala vår, og då fekk eg faktisk ein dato. Eg fann datoen, sjekka avtalen. Der sto ingenting. Men så såg eg at det låg ved ein ordrebekreftelse, og der sto det: Binda i tolv månedar.

Så eg gjekk inn for å betale rekninga, opna den på min profil på nextgentel sine sider, og der sto det ein heilt anna sum. Fann chatsida deira, lurte på kva dei meinte, fekk beskjed om at eg kunne forandre summen, gjorde det, og fann samtidig fram eit nytt skjema for å ta kontakt med dei. Der skreiv eg at eg no hadde betalt den summen dei prata om, at eg meinte det var for dårleg informert om bindingstida, og at eg forventa at dei tok kontakt med kredittselskapet for å avslutte den saka. Etter to nye veker kunne dei svare meg, der dei beklagde at dei informerte for dårleg om bindinga, også sa dei at eg sjølv måtte kontakte kredittselskapet.

Ringte kredittselskapet, men dei hadde sjølv avslutta saka. Så eg trudde eg var ferdig med dette. Heilt til eg i går fekk ei ny rekning frå Nextgentel. Ei ny purring. fordi eg hadde betalt for seint. Eg har sjølvsagt sendt ein ny mail. Dei foreslår at eg skal ringe dei, men det kan dei hoppe og drite i. Forhåpentlegvis får eg eit svar før betalingsfristen. Men eg tvilar.

Og kvifor eg skriv dette? Fordi eg håpar at folk googlar når dei skal ha seg internettabonnement, les dette og innser kor idiotisk teit selskap nextgentel er. Eg anbefalar og Chris sitt nextgentel-innlegg her.

godt sagt

2011-12-01T15:52:00.003+01:00

Eg elskar når folk fortel meg ting om meg sjølv. Mest fordi eg kan blogge det.

Ein i klassa mi sa til dømes noko til meg ein dag, då eg hadde prøvd fire pennar
som ikkje fungerte, og byrja å rive ting opp frå sekken min forå finne ein laus
penn. Ingenting av det som låg i min vanvittig svære penalhus virka nemleg,
men eg har alltid trua på at pennar kan byrje å virka att - og dessutan har eg
alt mogeleg liggjande i det penalhuset (dette trur eg faktisk eg skal skrive eit
heilt eige blogginnlegg om. gle dykk.):

Uansett. Han sa, sånn cirka: "Isabel. Det er så rart med deg. Du var liksom
ordførarkandidat, også går du rundt her med DET penalhuset, prinsessesekk,
også sånn kledd då. Det heng på ein måte ikkje heilt ihop."

Og ho eg bur med sa her ein dag: "Isabel, du har fått skikkeleg langt hår no. Eller.
Mykje hår. Du ser ut som Baktus. Eller...Kaktus?"

(etterpå påsto ho at det var utfordrande å seie Karius etter Baktus, også brifa ho
med at ho visste kvifor dei heiter Karius og Baktus. Eg brifa med at eg visste
at det var Baktus eg såg ut som - for det er han som har raudt hår.)

Eg tok sjølvsagt begge desse utsagna som kompliment. Som alltid.

advent

2011-11-28T20:35:00.003+01:00

her i huset blei det gjort enkelt med dei fire lysa gitt.
men koseleg lell.

også fekk eg julekalender av frøken sambuar.
ganske fint. dritfint faktisk. eller fantastisk.

god ventetid!
et masse klementinar, tenn mange lys, smil mykje.

dagen derpå

2011-11-28T13:16:00.001+01:00

"herregud, så mørkt det er her i dag då! er det
noko gale med....åja, det er fordi lyset er av."

veggklistermerke - onsdag kveld

2011-11-24T11:48:00.003+01:00

slik trur eg det skal vere ei stund.
ganske likt, men bileta er skikkeleg framkalla
(det sleit eg litt med, for nokre av rammene er ganske små, men twitter azz <3 <3)
ein liten blome har og flytta inn.
eg trur faktisk det skal vere slik til blomen døyr. bankibordet.

(det er finare når det er lys i stearinljosa)

Revyrydding

2011-11-21T12:26:00.005+01:00

Eg har plutseleg, utan å eigentleg meine det, blitt revysjef for Høgskolerevyen 2012. Tidlegare har det vore eindel rot, og eg har difor fått overlevert ganske lite. Byrjar utan pengar, og nesten utan ein rettleiande plan. Eg byrja dessutan med eit skap som det såg ut som nokon hadde døydd i, for så at nokon hadde prøvd å skjule det med papir og rot. Til dømes denne:

så eg flytta alt, omtrent slik det var, opp på ein skrivepult

(synd at eg ikkje fekk med alle dei lause arka på dette biletet, for dette er berre ein av bunkane eg slang frå meg)

...også sette eg igang med ryddinga. og fekk dette resultatet:

<3

ps. 27.januar 2012. Aulaen, HIB - Landås. Eller i veke 5. Revy.

veggklistermerke

2011-11-21T08:58:00.003+01:00

eg fekk veggklistermerke til bursdagen av tysdagskveldsgjengen min. til det måtte eg ha ei lita hylle, og i helga fekk eg endeleg fullført prosjekt veggklistermerke. det gjekk i to omgangar, for eg måtte jo ha midlertidig pynt på hylla før eg fekk fullført prosjekt rammer (som eg også fekk til bursdagen). Eg har i etterkant bytta ut litt lysestakar, og skal sannsynlegvis bytte ut litt til, men har eg fyrst starta eit "slik går det med veggklistermerket mitt", så kan det jo hende at eg plutseleg kjem med ei oppdatering på det.

slik såg veggklistermerket ut på laurdag kveld:

slik såg det ut på sundag kveld:

kjære summetonen

2011-11-18T16:00:00.001+01:00

De kan trykke denne teksten som mitt svar:
Eg er så rasande på alle eldre som ikkje har respekt for oss ungdommar. Eg tek bussen fleire gongar i veka. Dessverre i den tida eldre er ferdige med handlerunda si. Dei pressar seg fram i køa, kjeftar og smeller på bussen og okkuperar seter både til seg sjølv og varene sine/pelsen sin/sin usynlege ven. Er ein så freidig at ein pratar til dei på ein skikkeleg måte, vekslar dei blikk og svarar frekt. Etterpå sitter dei gjerne og kviskrar og glor på personen som har irettesett dei. Det finnest nok sikkert unntak, alle eldre er ikkje like, men dei fleste av dei er uoppdragne og nesevise. Dei burde skjerpe seg og ha litt respekt for unge mennesker. Det er synd at dei aldri har lært skikk og bruk heime.

det er ikkje alltid så lett

2011-11-13T19:41:00.002+01:00

ein paraply

2011-11-09T14:19:00.002+01:00

då frøken sambuar kom heim frå byn på laurdag, sette ho frå seg paraplyen i gangen.

(ei lita pause for å applaudere at frøkna fekk med seg paraplyen heim frå byn. sånn.)

den natta, då eg gjekk på do, snubla eg i den og fekk litt vondt i tåa. også blei den liggjande framfor døra mi. dagen etter snubla eg i den omtrent kvar gong eg gjekk inn og ut av rommet mitt. det same gjeld måndagen.

men då eg gjekk på do natt til tysdag, snubla i paraplyen og grisetryna innover golvet på rommet mitt, då sette den den opp der den skulle vere.

perfekt sundag

2011-10-30T10:59:00.001+01:00

Published with Blogger-droid v1.7.4

bank i bordet

2011-10-27T16:12:00.003+02:00

ofte har vi slike samtalar i heimen:

eg: "oi...no klarte eg det og det og det. og ingenting datt i golvet. shit. går skikkeleg bra."
frøken sambuar: "DET burda du ikke sagt."

også blir eg veldig glad, for då innser eg jo at eg må banke i bordet.

bank-bank-bank

2011-10-27T15:56:00.003+02:00

"kven er det?", sa eg. det var laurdag kveld, og vi var så godt som på veg ut. frøken sambuar skulle på vors til ei felles venninne av oss, og vi skulle møte ei anna venninne. ho andre venninna hadde eg aldri møtt før, så eg var litt nervøs, og hadde til og med matchande neglelakk og nyplukka augnebryn. frøken k. hadde vore halvstressa heile dagen, for vi skulle vere i byn allereie sju, og no var det eit kvarter til bussen gjekk. eg blei nesten stressa sjølv.

frøken sambuar løfta skuldrane til eit "veit ikkje", og opna døra. eg såg på frå trygg avstand. besøk på ein laurdagskveld er jo ikkje akkurat veldig kjekt dersom ein skal ut. eit voldsomt leven utanfor. "dretungar", tenkte eg, "sikkert innsamling. er folk rundt med bøssa si allereie i dag?". slikt har ein jo ikkje tid til. men frøken sambuar insisterte på at eg måtte kome bort for å sjå, nett slik som mamma gjer når julebukkane syng på døra vår. koseleg det, og vi var jo nesten i rute. og der sto dei. verdas søtaste samling av jentegjeng, med ein cava i handa som hadde blitt poppa litt for tidleg, med sånne fløyter som ser ut som frosketunger i munnen og med gåve. og gratulerte meg med overstått. DER var overraskingsfesten min. den eg har prøvd å få til, men som eg eigentleg ikkje trudde noko på at kom til å kome, og iallfall ikkje den kvelden. vi skulle jo på vors til ein ny bekjentskap - ein bekjentskap som eg til og med hadde hatt twittersamtalar med. hadde jo nesten gleda meg, og hadde jo brukt heile dagen på å kvinne meg opp. "hæ!?", sa eg, snudde meg mot frøken sambuar og sa "visste du dette?". ho nikka. "veit frøken k. det eller?", kviskra eg. no måtte ho jo på vors aleine. nedtur liksom. det som møtte meg var lure smil.

men eg hadde rett og slett blitt rundlurt. det fantes verken eitt eller to vors, eg skulle ikkje møte nokon eg hadde snakka med på twitter (at det var ho vi skulle møte var dessutan noko eg berre hadde funne opp i mitt eige haud, utan at eg heilt veit korleis det skjedde). vorset skulle vere hjå meg, vi skulle drikke vin, før vi skulle ut.

eg tøysar ikkje når eg seier at eg skalv i ein time etterpå. eg hadde faktisk blitt lurt. dei hadde klart å lure meg. alle var svært nøgde med det. gåve fekk eg og (skal få bilete, for den er fantastisk. må berre gjere den biletvakker fyrst), og muffins, og cava. og alt for mykje vin. også prata vi og lo til vi gjekk ut, brukte opp resten av pengane mine og kom heim til låst dør, ein nøkkel som var innelåst og ein sambuar som heldigvis kom heim før oss. og vi var einige om at kvelden, den hadde vore skikkeleg bra. for det hadde den.

takk for festen, jenter! de er best!

2011-10-20T11:42:00.003+02:00

eg var på elkjøp i går. sidan både pappa og farmor&farfar hadde gitt meg pengar til bursdagen, bestemte eg meg for å bytte ut klumpen av ein tv med noko som fungerte. så vi reiste ut til nordås for å kjøpe noko litt billig på elkjøp. er jo tross alt student og sånn, og på elkjøp hadde dei eit tilbod med ein samsung på 42 tommer som kosta 3000 kroner. ganske greitt, men akkurat på mi øvre grense.

etter å ha rusla rundt på elkjøp ei stund, fekk vi til slutt hjelp. på den tida hadde vi funne ein annan tv som kosta det same, så eg sa: "hei! eg lurte eigentleg på å kjøpe den samsungen, men så lurer eg på...de har ein anna tv her som kostar det same - så kva er forskjellen?", og då svarte han: "kass som er dårlegast meiner du?"

(ehm. hæ?)

også fortalte han alt om kor utruleg dårleg tvane var. "du ser jo det", sa han, og peika på tven. "nei...", sa eg. også sa eg "du, eg har ein sånn stor klump no, eg, så eg vil berre ha ein ny, og eg har ikkje så mykje å bruke, så det der er på ein måte det meste eg kan bruke". det var tydeleg ikkje så lurt sagt av meg, for svaret frå han var "den gylne flatskjermgrensa er eigentleg femtusen. "

(jamen!)

eg: "jaja, men altså... det er ikkje så nøye for meg, og eg har berre tretusen å bruke. det er absolutt max". og dette verka han å forstå då han sa "men eg har ein mindre ein til deg. kostar det same....", medan han gjekk mot ein annan tv og fortsette med "eller litt meir. "

også kosta den 3800!

eg berre: "ja, men eg har ei grense på 3000".
han: "ja, nei altså. den er jævlig (JA, han banna) dårleg. du får gå på expert eller noko".

så eg gjorde det. der hadde dei berre dritdyre tvar. så vi vurderte ei stund å gå tilbake for å kjøpe denne samsungen, men det ville vore for pinleg for meg, så vi reiste heller til åsane. der sa eg kva eg ville ha, og lurte på om tven verkeleg var så dårleg, fekk god service og endte opp med ein mindre, betre tv til same pris. for det er nemleg sånn det skal vere.

om dette fører til at eg skriv mail for å klage!? JEPP! det er jo det eg DRIV MED i livet. så i dag sender eg dette til elkjøp:

"Hei!

Eg var på Elkjøp - Nordås (Bergen) i går, for å kjøpe meg TV. Eg hadde sett at de hadde tilbod på ein 42 tommer samsung-tv til 3000 kroner, og hadde bestemt meg for denne. Sidan eg er student var det det absolutt meste eg kunne bruke på ein tv.

Vi reiste ut til Nordås for å handla, og då vi fekk hjelp var hjelpa så nedlatande og negativ at eg syntes det var flaut å skulle handle der. Eg fekk beskjed om at tven til 3000 kroner (og ein annan til same pris) var alt for dårleg, til tross for at eg sa at eg ikkje var så opptatt av kvalitet - og at eg ikkje hadde meir å bruke enn 3000 kroner - og det eg fekk som svar var at eg heller burde kjøpe ein til 3800 kroner. Eller gå over gata til expert.

Eg tykte det var så flaut å skulle handle, at det endte med at eg reiste til Åsane for å kjøpe tv i staden. Der var det riktignok veldig god service, og der blei eg svært nøgd - men den behandlinga eg fekk i Nordås er eg rett og slett utruleg lite nøgd med."

....og dette til samsung:

"Hei!

Eg var på Elkjøp i Fana i går for å kjøpe Samsung-TV som var på tilbod. Sidan eg hadde avgrensa med pengar, passa det fint med ein tv på tilbod. Men den servicen eg fekk på Elkjøp førte til at eg ikkje kjøpte TV. Seljaren var så negativ til at eg skulle kjøpe tven dykkar at eg endte med at eg følte at det ville bli pinleg for meg å kjøpe den, og eg endte med å gå frå butikken utan å kjøpe noko. Ikkje berre var det synd på meg, men det var synd for dykk som ikkje fekk solgt TV - og eg følte at det var greitt av meg å gi beskjed om dette, så de veit det.

Mvh Isabel Jensen Grindheim"

...resten av historia får du ein annan dag. kanskje.

hurra!

2011-10-20T11:40:00.002+02:00

eg har hatt bursdag. dagen var nydeleg, folk var fine og kaka eg lagde var...god:

ja, slik såg den ut...

dagen før dagen!

2011-10-17T13:21:00.003+02:00

wow, som eg gler meg til i morgon!

sidan eg har vore dødsdårleg på skrivinga her inne, så kjem dagen nesten litt brått på meg. men berre nesten. gler meg gjer eg iallfall. i morgon skal dagen bli fylt med to teaterstykker med to fine damer, kanskje litt vin, kanskje litt henging med dei finaste jentene eg kjenner og kven veit. håpar det blir ein bra dag, men det trur eg at det blir. :)

i helga var det forresten fint med fredagsfest, laurdagssofaligging og sundagsbabybesøk med hårfarging, litt klipping og masse kos. i dag er det fint med kaffi og pensumlesing i sofaen. skal ikkje klage når pensum er skjønnlitteratur. denne gongen med film attåt.

- isabel, SÅ SNART 25 år. fnis.

Fine femti!

2011-10-13T17:40:00.003+02:00

I dag kjøpte eg Løvenes konge på DVD.
Dette betyr at eg har samtlege disneyklassikarar på DVD.
Det har tatt meg sju år. Det ER så fint det.

Velkomen på disney-maraton-date!

"It's a motto."

"What's a motto?"

"Nothing. What's the motto with you?"

(frå Løvenes konge, sjølvsagt. Lo kanskje ikkje då eg var lita, men lo på laurdag og lo i dag. Ler nok neste gong også.)

til mamma (og alle andre som vil høyre)

2011-10-12T11:41:00.001+02:00

(ja, det står "pengar" to gongar. SÅ fattig er eg)
(når det står "spegel" meiner eg "svær spegel")

edit: HAR FÅTT SYKKEL! HURRA! :D Det betyr at eg ikkje ønskjer meg det lenger.
derimot hadde det vore ganske greitt med ein kaffikoppholdar til sykkelen - det MÅ jo finnest!?
- også ønskjer eg meg ein slik, den som heiter Pippi. I svart. Eller mørkegrå.

ei veke att!

2011-10-11T15:45:00.005+02:00

Eg fyller 25 om ei veke! :) DET blir kjekt! Håpar eg.
Dei siste dagane har eg brukt i Amsterdam, og her er fine ting frå Amster-dagane:

fredag:
- verdas artigaste hotellrom, og veldig deilig å kose seg litt utanfor det vanlege.

laurdag:
- zoo i Amsterdam. ganske fint og koseleg.

sundag:
- lion king 3D på kino. eg er litt mot 3D, og ofte er det ganske dårleg, men dette var skikkeleg kult! :)

måndag:
- å vere tilbake i Bergen var godt det og!

velkomen til Noreg

2011-10-11T15:15:00.003+02:00

i går venta eg på bagasje på flesland. rundt bagasjebandet er det ei GUL LINJE
på den står det "WAIT HERE" - som du kan sjå på biletet.

han her irriterte eg meg berre litt over. han sto jo litt bortanfor meg.
(jada, eg irriterte meg så mykje at eg måtte ta bilete av det, men H E L L O - er jo meg)

iallfall. eg sto, som ein skal, bak den gule linja. venta. stille og roleg.

OGSÅ - PLUTSELEG!!! UT AV DET BLÅ!!!!

Ein mann kom bak meg, gjekk RUNDT MEG og stilte seg FRAMFOR MEG. INNANFOR DET GULE! Er han HEILT amøbe eller? Der sto han. Lenge. Og venta. Heldigvis kom bagasjen hans før det klikka fullstendig for meg, for då hadde eg skubba han ned på bagasjebandet, også kunne han funne bagasjen sin der. ENDÅ NÆRARE. vinn-vinn.

Eg meiner, heilt seriøst: Det KAN då ikkje vere så vanskeleg å
a) forstå
b) ta hensyn til andre folk
c) tenkje LITT
Og berre slik at det er sagt: Dei forstår det i andre land.

onsdagsfint

2011-10-07T07:50:00.001+02:00

om bursdagskalenderen

2011-10-07T07:46:00.003+02:00

noko av det finaste med å ha bursdagskalender er når ein ikkje veit kva ein skal skrive om fordi dagar er ganske fine. difor blir det litt dårleg med blogging nokre dagar. i går klagde denne sambuaren min, for ho lurte på om ingenting var fint, også hadde det jo vore ein ganske fin dag. eg fekk vidaregåandefint besøk, drakk kaffi, gjekk til byn, fekk mi fyrste bursdagsgåve, sykla heim i haglveir, utsatte å pakke ... og pakka. no sitter eg nemleg på Gardermoen og ventar på at flyet skal gå til Amsterdam - der eg skal vere til måndag. har til og med lagt att skulebøkene heime. hotellet vårt har opa løysing (omg), så eg skal planlegge dobesøka mine, drikke øl, sjå på vindmøller, sykle og riktig kose meg. og det blir jaggumeg fint, det.

God helg!

fin dag!

2011-10-05T01:47:00.001+02:00

i dag var eg på mitt fyrste kommunestyre som fast representant. deretter gjekk eg herleg tur i regnet. det er jammen blitt haust no, og det er veldig deilig å få gått ein tur i regnet, spesielt når ein kan gå med blånissehue og berre pakke seg inn i varme kle.

også er det utruleg deilig å sette deg i sofaen etterpå. ein har liksom fortjent det litt ekstra når det er regn ute.

ja, og no bloggar eg frå telefonen. stas. trur eg.

Published with Blogger-droid v1.7.4

fin helg

2011-10-03T23:39:00.003+02:00

dei siste dagane har vore så fine at eg ikkje ein gong har hatt lyst til å blogge om det.
og då er det så fint at bursdagskalenderen nesten sprenger. så det så.

sidan det er fem dagar sidan eg bursdagskalendra sist, så
kjem likevel fem fine ord som har prega dagane mine:

heim
teater
lått
vin
(så) fin

ps(t)! viss nokon har lyst til å sette pengar på kontoen
min, sånn at vi kan reise ein stad i løpet av dei neste to
vekene, så er det berre å gi beskjed. då lovar eg fin omtale
på bloggen og plass i bursdagskalenderen.

helsing fattig, fnisete og feriesjuk :)

fin, ny bebuar

2011-09-28T20:29:00.004+02:00

dagens fine ting har eg ønskt
meg lenge. sidan det var 50%
på den eine butikken eg har
sett at dei solgte slike, måtte
eg berre slå til. fnis og sånn.

finetysdag

2011-09-28T19:26:00.003+02:00

i går var det tysdag. på tysdagar samlast tysdagsjentegjengen min. den finaste jentegjengen i heile verda forresten, berre så de veit det. alle forskjellige. alle like. mykje lått og mange tysdagar samla. denne tradisjonen byrja nemleg då vi gjekk allmennlærar saman (iallfall nesten alle), og vi prøvar å holde tysdagskvelden tom slik at vi kan samlast kvar veke. veldig koseleg. sidan tv2 hadde bestemt seg for ikkje å sende den eigentlege gårsdagsepisoden, blei det to episodar på oss i går. noko som var veldig deilig. og sidan eg desperat utsette å lese "Det gylne kompasset", laga eg cookie(s). prosessen var så som så (oppskrifta sa "legg deiga på plata med ei teskei", eg tenkte "ei teskei var grådig lite, eg tar litt til." sjå bilete to), men ifølgje jentene smaka kakene godt:

------------

medan kakene sto i ovnen gjekk det i postkassa.
plutseleg hadde eg fått denne, som
eg bestilte for lenge sidan, i posten:

fornuftig

2011-09-27T00:20:00.004+02:00

i dag sto eg opp litt for tidleg, berre for å vere med frøken roomie på jobb.
neida, ho hadde ikkje "ta med yndlingstingen din på jobb"-dag, men eg var
oppe for å, fornuftig som eg er, vise (morra)trynet mitt, og for å seie "hei, eg
er ein dritbra vikar viss eg vil. lovar liksom" eller noko slik. dessutan sto eg
opp ekstra tidleg berre slik at vi kunne ha med oss desse to i bilen mot jobb:

(sjølvsagt er dei heimelaga. resirkulerte beger.
veit forresten nokon kor eg kan få kjøpt slike?)

og sidan favoritten min jobbar der, fekk eg ein god klem på min veg.

finfint!

fint rom

2011-09-26T00:12:00.002+02:00

i kveld arrangerte eg felles rydde-rom-økt i heimen. eg hadde nemleg
brukt heile dagen på å finne ut kva eg kunne gjere med alle disney-dvdane
mine, sidan dei ikkje hadde nok plass i den gamle eska si, og det endte
med at eg heiv alt ut av den eine hylla mi og fekk plass til alle. det var
skikkeleg flaks, rett og slett. uansett. i følgje frøken sambuar brukte eg
nesten ein time på å få rommet nett sånn som eg ville, men no er det ryddig,
fint og herleg å vere på. dessutan er det utruleg deilig med nyvaska sengekle,
og i dag fekk eg opna eit nytt sett med sengekle, og det er iallfall litt stas.

åja. kvifor eg arrangerte dette fellesopplegget? fordi frøken sambuar har
utsett å rydde sitt eige rom i nokre dagar, og eg likar å vere streng. lett.

disney-fint!

2011-09-24T23:18:00.002+02:00

sidan eg har lagt på sofaen i heile dag, måtte eg ha noko å fylle kvelden med.
alle andre (kjennest det ut som) er jo ute på vift, medan eg ligg på sofaen. men
dersom ein har lov til å gi seg sjølv ei lita "bli frisk"-gåve, til dømes den femtiande
disneyklassikaren, så går det greitt likevel.

når Løvenes konge kjem 5.oktober (og ja, eg veit at den finnest på bluray og dvd no,
men eg har tross alt ei samling, og vil ikkje ha ein bluray inni der, det passar seg ikkje)
skal eg ikkje berre storkose meg, men då har eg samtlege femti disneyklassikarar.
det er ganske artig.

fint i går

2011-09-23T11:43:00.005+02:00

i dag er det eigentleg ikkje så mykje som er fint. eg er nemleg sjuk, og ligg strak (neida, krølla) i senga mi. den årlege (og årets...eg veit ikkje eg...trettande) runda halsbetennelsen. men eg har iallfall is i frysen, og det hjelp..sant?

edit: eg har fått sms frå to fine folk i dag, som sa ca dette: "eg er glad i deg". det er fint, det.
edit2: eg fekk akkurat 90 wordfeud-poeng for "VAFL". det var dritartig. og fint altså.

hausten min

2011-09-21T19:26:00.003+02:00

Eg elskar system. Med store bokstavar (du kan sjølv velje om du vil ha store bokstavar i ELSKAR eller SYSTEM, eller begge to). Difor er det ei sann glede å sei at eg har laga ei ganske okei oversikt over dei neste fire månadane, altså ut året. Med fargekodar (og lærarkodar i vårt eine fag, sidan nokre lærarar burde ta bussen ut i skogen og bli der. Fnis). Så no veit eg når eg skal vere på skulen, når eg skal vere heime, på møte, på teater og på jobb. Og det må jo vere dagens fine ting.

Dessutan fekk eg bolle av frøken sambuar, for ho var på IKEA i dag.

(haha, eg er gladare enn eg ser ut. var berre
veldig hardt å ikkje ete den med ein gong.)